Polyoxyethylene alkyl ethers

• BPMacrogol Cetostearyl Ether
• BPMacrogol Lauryl Ether
• BPMacrogol Oleyl Ether
• JPLauromacrogol
• Ph. Eur.Macrogol Cetostearyl Ether
• Ph. Eur.Macrogol Lauryl Ether
• Ph. Eur.Macrogol Oleyl Ether
• Ph. Eur.Macrogol Stearyl Ether
• USP–NFPolyoxyl 10 Oleyl Ether
• USP–NFPolyoxyl 20 Cetostearyl Ether

Brij; cetomacrogol 1000; ceteareth; Cremophor A; Eumulgin; laureth; lauromacrogol; macrogol ethers; oleth; polidocanol; polyoxyl ethers; steareth; Volpo

Polyoxyethylene glycol ethers of fatty alcohols (for example lauryl, cetyl, stearyl, cetostearyl and oleyl alcohols) · [—]

CH3(CH2)x(OCH2CH2)yOH (x typically 11–17; y typically 2–100)

سورفکتانت، امولسی‌فایر

محدوده غلظت متداول: — · اشکال دارویی: نیمه‌جامد

سورفکتانت‌های غیریونی که به عنوان امولسیون‌کننده در کرم‌ها و لوسیون‌های روغن در آب و آب در روغن، حل‌کننده برای اسانس‌ها، عطرها و داروهای کم‌محلول، و عامل مرطوب‌کننده به کار می‌روند؛ ستوماکروگل ⁦1000⁩ امولسیون‌کننده موجود در موم امولسیون‌کننده ستوماکروگل و کرم‌های مربوط به آن است. غلظت‌های متداول: امولسیون‌کننده حدود ⁦0.5–15⁩٪، حل‌کننده حدود ⁦1–10⁩٪، عامل مرطوب‌کننده حدود ⁦0.1–3⁩٪. پلیدوکانول (لوروماکروگل ⁦400⁩) به‌تنهایی نیز به عنوان داروی اسکلروزان و ضدخارش موضعی مصرف می‌شود.

مجموعه‌ای از سورفکتانت‌های غیریونی که از اتصال زنجیره‌های پلی‌اکسی‌اتیلن با طول‌های مختلف به الکل‌های چرب به دست می‌آیند. نام‌گذاری آن‌ها بر اساس نوع الکل و میانگین تعداد واحدهای اتیلن اکسید است (مثلاً پلی‌اکسیل ⁦20⁩ ستواستئاریل اتر یا ⁦ceteareth-20⁩). از مایعات بی‌رنگ یا زرد کم‌رنگ تا جامدات مومی سفید یا کرم‌رنگ با بوی ضعیف و مشخص متغیرند.

شکل فیزیکی

مایع، خمیر یا جامد مومی، بسته به طول زنجیره آلکیل و تعداد واحدهای اتیلن اکسید

⁦HLB⁩

محدوده گسترده، از حدود ⁦5⁩ (زنجیره‌های کوتاه پلی‌اکسی‌اتیلن) تا حدود ⁦17⁩ (زنجیره‌های بلند)؛ مثلاً ستوماکروگل ⁦1000⁩ حدود ⁦15.7⁩ و پلی‌اکسیل ⁦23⁩ لوریل اتر حدود ⁦16.9⁩

حلالیت

انواع دارای واحدهای کم اتیلن اکسید در روغن محلول و در آب پراکنده‌شونده‌اند؛ انواع دارای واحدهای زیاد در آب و اتانول محلول‌اند

نقطه ابری شدن

بسته به ساختار متفاوت است؛ محلول‌های آبی انواع آب‌دوست هنگام گرم شدن کدر می‌شوند

به دلیل ساختار اتری در شرایط بسیار اسیدی و قلیایی از نظر شیمیایی پایدارند. زنجیره پلی‌اکسی‌اتیلن ممکن است در طول نگهداری دچار خوداکسایش (اتواکسیداسیون) و تشکیل پراکسید شود، بنابراین باید در ظرف کاملاً بسته، دور از نور و در جای خنک و خشک نگهداری شوند.

با یدیدها، نمک‌های جیوه، ترکیبات فنلی، سالیسیلات‌ها، سولفونامیدها و تانن‌ها ممکن است تغییر رنگ یا رسوب ایجاد شود. با اتصال میسلی می‌توانند فعالیت ضدمیکروبی نگهدارنده‌ها، به‌ویژه پارابن‌ها و فنل‌ها، را کاهش دهند و پراکسیدهای ناخالص ممکن است داروهای حساس را اکسید کنند.

از واکنش الکل‌های چرب با اتیلن اکسید در حضور کاتالیزور قلیایی تهیه می‌شوند؛ مقدار اتیلن اکسید میانگین طول زنجیره پلی‌اکسی‌اتیلن را تعیین می‌کند.

در فرآورده‌های موضعی به‌طور گسترده مصرف می‌شوند و در مقادیر مصرفی عموماً غیرسمی و غیرمحرک شناخته می‌شوند، هرچند با برخی انواع و در غلظت‌های بالا تحریک پوست و چشم ممکن است رخ دهد. پلیدوکانول به عنوان اسکلروزان به صورت تزریق وریدی تجویز می‌شود.

احتیاط‌های معمول متناسب با مقدار ماده رعایت شود. استفاده از محافظ چشم و دستکش توصیه می‌شود.

در ⁦FDA Inactive Ingredient Database⁩ (فرآورده‌های موضعی و سایر فرآورده‌های غیرتزریقی) و در داروهای غیرتزریقی مجاز در اروپا وجود دارد.

موم امولسیون‌کننده ستوماکروگل؛ پولوکسامر؛ مشتقات پلی‌اکسی‌اتیلنی روغن کرچک؛ پلی‌اکسی‌اتیلن استئارات‌ها؛ پلی‌سوربات‌ها.

ترکیب یک عضو با ⁦HLB⁩ پایین و یک عضو با ⁦HLB⁩ بالا از این مجموعه، روشی متداول برای تهیه امولسیون‌های پایدار با ⁦HLB⁩ مورد نیاز است. چون پیوند اتری هیدرولیز نمی‌شود، این سورفکتانت‌ها در فرمولاسیون‌هایی با ⁦pH⁩ شدید بر سورفکتانت‌های استری مانند پلی‌سوربات‌ها ترجیح داده می‌شوند.